Kiedy pracuję z dziećmi z zaburzeniami psychicznymi, zawsze nalegam na pracę z nimi w małych grupach, lub jeśli to możliwe, indywidualnie. Wiem, że w taki sposób działam na przekór systemowi, w którym chodzi przecież o maksymalne ograniczanie budżetu, ale muszę stwierdzić, że to działa. Pozwala mi to stworzyć klimat, który jest niepowtarzalny dla każdego dziecka. Dzieci z zaburzeniami psychicznymi mają przeróżne problemy i często wiele, dużo więcej niż przeciętny uczeń, znajdujący się w typowej klasie szkoły publicznej. Dzieci z zaburzeniami często nie potrafią skupić uwagi na jednej czynności. Kolorowanki dla dzieci i puzzle dla dzieci, a więc zabawy wymagające cierpliwości i skupienia, nie zainteresują ich. W dużych grupach trudno znaleźć jeden optymalny sposób, dzięki któremu zwrócimy na siebie uwagę wszystkich dzieci i częściej dochodzi do spięć. Podczas terapii w mniejszych grupach, dzieci mniej są narażone na niekontrolowane zachowania swoich kolegów. Podczas terapii grupowych do przedstawienia problemu bardzo często wykorzystuję opowiadania i bajki dla dzieci. Bajka najpierw jest czytana a następnie komentowana przez wszystkich uczestników spotkania.